K. Sipowicz Encyklopedia polskiej psychodelii

encyklopedia psychologiTematy tabu interesują nas bardziej niż ogólnodostępne lub te, które oscylują wokół norm społecznych, światopoglądowych, poprawnych politycznie, religijnie, prostych jak linijka odmierzająca dobro od złego. Dla Kamila Sipowicza psychodeliki nie są tabu. Uważa je za normalne zjawisko, rzecz codzienną, wręcz wytartą i wyświechtaną, bo ich stosowanie z dawien dawna uchwytne było w szeroko pojętej kulturze ludzkiej, a więc w sztuce, religii, wojnach, życiu codziennym. Sipowicz w swej najnowszej książce wyjawia, wręcz otwiera niczym skalpelem chirurgicznym, istotę jaką są substancje psychodeliczne. Zdradza jak bardzo wpływały na bieg historii świata. Tworzy listę środków stosowanych przez ludzi szukających wrażeń, odmiennej świadomości, innego stanu uniesienia i emocji. Jego „poligonem” staje się polska kultura literacka i artystyczna. Niczym nożem rzeźnickim tnie biednego baranka, jakim jest nasz narodowy pogląd na tak ważne dla nas, naszej polskiej świadomości, poczynania takich tuzów jak Słowacki, Mickiewicz, Witkacy czy Lem. Ujawnia fakty, które mimo iż są doskonale znane, pozostają w ukryciu, bo w grę wchodzi przecież „prawidłowe” wychowanie tych obywateli, którzy mają mniej wiosen na swym koncie. Rzeczą wartą wspomnienia jest oprawa edytorska książki. Kolorowa, tęczowa i wraz z padającym na nią światłem okładka mieniąca się niczym obraz osoby pod wpływem. Środek książki też nie rozczarowuje i w dalszym ciągu pobudza do snucia domysłów, że wizja artystyczny Sipowicza, prócz literackiej, nie opuszcza go ani na krok. Częste zmiany czcionki, odwrócenia jej w różnych kierunkach czy dobór i ustawienie ilustracji dzieł polskich artystów, z pozoru w nieładzie, tak naprawdę mają nam serwować poczucie osoby w błogim stanie i ze zmiennym polem percepcji. Trzeba przyznać bez ogródek, że to strzał w dziesiątkę! Intrygujące jest to, że kiedy studiujemy spis bibliograficzny książki, spotkać się możemy z sytuacją, gdzie wszystkie tytuły są dodatkowo podkreślone. To tak jakby autor chciał nam powiedzieć: proszę sobie wbić w głowę wspomniane przeze mnie tytuły. A może to przelane na karty książki przyzwyczajenia Sipowicza, który uważając, że tytuł jest godny uwagi, podkreśla go, bo tak być powinno? Ja ten tytuł podkreślam, bo tak uważam, że być musi.

Jakub Pawłowski

Czytaj dalej...

Przelotni kochankowie

przelotni kochankowiePedro Almodóvar wita na pokładzie lotu pasażerskiego z Madrytu do Meksyku! Z powodu technicznej usterki, bezpieczeństwo pasażerów znajdujących się na pokładzie zostaje zagrożone. Doświadczeni piloci robią wszystko, by znaleźć rozwiązanie tej trudnej sytuacji.

Czytaj dalej...

Oszukane

oszukaneFilm, który pokazuje, jak nieprawdopodobną siłę potrafi w sobie znaleźć człowiek, gdy los wystawia go na wielką próbę. Przypadkowe spotkanie dwóch bardzo podobnych do siebie nastolatek prowadzi je do odkrycia nieprawdopodobnej pomyłki sprzed lat. Historia sióstr podmienionych w jednym ze szpitali, nagłośniona przez media, wzbudziła ogromne emocje.

Czytaj dalej...

Iron Man 3D

ironamnNiezastąpiony Robert Downey Jr. powraca w roli miliardera i genialnego wynalazcy Tony’ego Starka w trzeciej części historii ze świata Marvela – „Iron Man 3”. Świat Tony’ego Starka legł w gruzach wskutek podstępnych działań jednego z jego najpotężniejszych wrogów. W poszukiwaniu zemsty Stark wyrusza w podróż, która wystawi na próbę siłę jego charakteru i ducha walki.

Czytaj dalej...

Oliver Uschmann - Finn nieokiełznany

finnOliver Uschmann | Finn nieokiełznany | Wydawnictwo Dreams

Trzy skrajnie różne charaktery, trzy style życia, trzy talenty w różnych dziedzinach połączyła nie tylko wspólna szkoła i miejsce zamieszkania, ale również, a może przede wszystkim, przyjaźń. Finn jest genialnym kłamcą. W każdej nawet najbardziej stresującej sytuacji potrafi wymyślić kłamstwo, w które każdy mu uwierzy. Chłopiec jest również bardzo uważnym obserwatorem otoczenia. Jego zaskakująco bezbłędna, szybka ocena ludzi na podstawie ich miejsca zamieszkania, zachowania czy wieku pozwala mu manipulować ich uczuciami w dowolny sposób. Z drugiej strony mamy do czynienia z nieśmiałym, słabowitym Florianem przezywanym przez kolegów Flo, który zamyka się w świecie gier komputerowych. Wychowywany tylko przez matkę Flo nie pamięta swojego ojca, a jedynie licznych partnerów swojej matki. Chłopiec jest często zmuszany do nazywania obcych mężczyzn „tato” i okazuje swój bunt na zewnątrz, otwarcie mówi o swoich wewnętrznych rozterkach i głośno krytykuje swoją opiekunkę.

Barbara Torbicz

Czytaj dalej...